`De Tien` is een interview reeks van 10 willekeurige vragen aan wijnliefhebbers van allerlei aard. In mijn zesde aflevering deze keer mede #twitterruil-deelnemer Rienk Wopereis, auteur van wijnweblog Vinoblog.nl
Al eerder lazen jullie een verslag op mijn blog over een wijn die Rienk me liet toekomen in het kader van #twitterruil, de Sauvignog blanc uit Tjechie.
Hij maakte ruim vijf jaar geleden kennis met wijn in Piemonte. Lees zijn wijnverhaal
Soms
heb je dat. Je proeft en weet gelijk: dit is lekker, dit past bij mij. Dat had
ik met Italiaanse wijn. Ik geloof dat het een barbera was, die mij een jaar of
5 geleden uitbundig toelachte. Inmiddels heeft mijn tong de vorm van de
Italiaanse laars aangenomen en ligt mijn Zutphense kelder vol met wijn. Veel
Italianen uiteraard, maar mijn liefhebberij gaat de hele wereld over. Altijd op
zoek naar nieuwe geuren en smaken, biologische wijnen, druifje zus en druifje
zo.
Omdat
ik graag schrijf - ik werk als (bedrijfs)journalist/communicatieadviseur - ben
ik krap twee jaar geleden een wijnblog begonnen. Vinoblog.nl is het verslag van
mijn zintuigen. Ik proef plassen wijn. Daarnaast ga ik geregeld op pad - voor
een bezoek aan een wijnproducent of een interview over een bepaald thema. Er
valt zó veel te leren en ontdekken over wijn. Dat wil ik graag documenteren. En
delen natuurlijk. Met iedereen.
1: Reizend door Europa bezoek ik steeds meer wijnregio`s in Frankrijk, Duitsland en Italie. Welke wijnregio heeft jou het meest verrast ?
Ik kan
niet zeggen dat ik heel veel wijnregio’s heb bezocht. Althans, niet specifiek met
de bestemming wijn. Er staan er evengoed nog genoeg op m’n lijstje (Bourgogne,
Elzas, Alto Adige, Bierzo, Burgenland, Slovenië, etc.).
Piëmonte
is een wijngebied waar ik graag kom. En welke wijnliefhebber niet?! Ik ben er
nu al verschillende keren geweest, maar de gastvrijheid en gastronomie wennen
nooit. Datzelfde geldt voor de wijnen: zoveel interessante druivensoorten,
zoveel wijnen. Piëmonte blijft me verrassen. Afgelopen zomer heb ik weer allerlei
nieuwe ontdekkingen gedaan: Ruchè, Grignolino, Arneis, Freisa, Albarossa, Caricalasino…
2: Mono-cepage of blend? Wit of rood?
Nee,
ik ben geen purist op dit vlak. Vaak
kies ik voor een wijn gemaakt uit één druif, kenmerkend voor de streek, maar
dat is geen wet van Meden en Perzen. Ik ben bijvoorbeeld ook gek op Rhône
blends en cuvees van Franse druiven uit Noord-Italië.
Wel
kies ik vaker voor rood, dan wit. Ik zie een lekker glas witte wijn vaak als
opmaat voor een nóg lekkerder glas rood. Met bubbels heb ik van oudsher weinig.
Ik heb er nog nooit (serieus, nog nooit!) één gedronken die een blijvende
indruk op me heeft gemaakt.
3: Chardonnay uit de Bourgogne of uit Nieuw-Zeeland. Nieuwe
wereld wijnen of toch maar klassiek Europa?
Ik ben
er heilig van overtuigd dat een wijnliefhebber met gevorderde proefervaring
automatisch een voorkeur ontwikkelt voor de klassieke Europese wijnlanden. Ik
drink graag wijnen uit verre landen – zelfs Pinotage uit Zuid-Afrika en
Carmenère uit Chili giet ik er met plezier in – maar er gaat níets boven een
prachtig bedwelmende Nebbiolo of een fijnbesnaarde, naar anijs en venkel
geurende witte Bourgogne.
4: Gert, Xavier, Lars, Onno,Robert,Harold, Cuno; Allemaal wijn BN`ers met een eigen visie op TV, boek(en) of
columns. Commerciele jongens of juist boodschappers met een goed
verhaal?
Het
zijn allemaal wijnkenners van formaat, daar wil ik niets aan afdoen. De manier
waarop ze die kennis delen, vind ik nog al eens twijfelachtig. Ze zijn meer een
verlengstuk van de wijnindustrie, dan onafhankelijke journalisten. Dat is
althans de bijsmaak die ik veel artikelen overhoud. De bekende wijngidsjes zijn
daarom voor mij allang geen bron van inspiratie meer. Ik vind mijn inspiratie
online, bij wijnmakers en wijnschrijvers die daar hun informatie (belangeloos)
delen en natuurlijk het E-NOR-ME aanbod wijn dat via het internet te verkrijgen
is.
5:Klimaatveranderingen; Wordt Nederlandse wijn de komende 10
jaar booming ?
Nederlandse
wijn gaat de komende periode steeds lekkerder smaken, daar geloof ik zeker in. Wat de rol van
klimaatverandering is op dat proces, durf ik niet te voorspellen. De
druivenstokken zullen in ieder geval ouderen en met de jaren steeds beter fruit
geven. Daarnaast groeit ook de kennis van de Nederlandse wijnmakers. Dat móet
zich uitbetalen in betere wijnen, misschien opgeteld met dat stukje opwarming
van de aarde. En als Achterhoeker wil ik wat dat betreft vooral een lans
breken voor de wijnen uit het oosten van het land!
6: Je bent in Toscane en Ik geef je 100 euro die je besteed
aan wijn. 12 flesjes Chianti of 2
supertoscanen?
Dan
zeg ik: dank je voor dit joviale gebaar! Ik ga niet voor een flinke doos
Chianti, eerder voor de Super Tuscans. Al vind ik die laatste een
twijfelachtige categorie wijnen, waarbij de prijs-kwaliteitverhouding de
afgelopen decennia helemaal uit z’n verband is gegroeid. Ben benieuwd naar de
Rosso ‘Paleo’ (100% Cabernet Franc) van Le Macchiole of de Flaccianello della Pieve (100%
Sangiovese) van Fontodi. Jammer dat je beide flesjes voor 100 euro nét niet mag
meenemen.
7: Onlangs steeg het
aantal DOCG`s in Italie in 2 jaar tijd
van 50 naar 73. Brunello en Barolo versus primitivo di Manduria en Asolo
prosecco. Terecht of politieke keuzes?
Het
blijven Italianen hè! Ik heb geen enkel vertrouwen in die regelgeving. Zou me
ook niets verbazen als de regeles met voeten worden getreden. Dat hierbij
politieke spelletjes worden gespeeld, lijkt me evident. Ze doen maar. Deze
kwaliteitsaanduiding (DOCG, DOC of IGT) is nog nóóit van invloed geweest op
mijn aankopen.
Overigens
denk ik wel dat Primitivo di Manduria in handen van innovatieve,
kwaliteitsgerichte producenten net zo’n grote wijn kan worden als Barolo.
8: Blind proeven blijft voor mij erg moeilijk. Een Linker oever wijn
blijkt een goede Zuid-Amerikaan te zijn en de Gruner Veltliner beoordeel ik als
een sauvignon. Kenners wijten dit aan
moderne vinificatietechnieken die er voor zorgen dat wijnen `eenheidsworst` worden.
Wat vind jij?
Mee
eens. Daarbij gaat het denk ik niet eens
zozeer om de moderne vinificatietechnieken als wel om het delen van die
technieken. Jonge wijnmakers zijn veel meer wereldburgers dan hun ouders en
voorouders. Deze youngsters zijn
nieuwsgierig, aangesloten op twitter, facebook, ze reizen en willen leren van
anderen. Vroeger was dat niet of nauwelijks aan de orde. Niet zo lang geleden
sprak ik de dochter van Marinella Camerani van het Venitiaanse wijnhuis Corte
Sant’Alda. Zij vertelde dat oudere generaties wijnmakers niet eens wisten hoe
de wijn van de buren smaakte. Laat staan dat ze wisten hoe de wijn werd
gemaakt. Zo opzichelf en trots waren de wijnmakers toen. Trots zijn ze nog
steeds, maar jonge wijnproducenten zijn leergieriger, misschien ook beter
opgeleid en delen informatie. De keerzijde van die tendens is een bepaalde mate
van eenheidsworst.
9: Spannend……Wat is de grootste wijn die je hebt gedronken of
wacht die nog op je?
De
grootste wijn die je kunt drinken ligt altijd
op je te wachten. Anders is er natuurlijk niets meer aan. Ik verheug me vooral
op twee barolo’s, de Cavallotto Barolo Riserva Bricco Boschis San Giuseppe 1997
en Domenico Clerico Barolo Ciaobot Mentin Ginestra 2006. Voor de eerste heb ik
wat meer geduld nodig dan de tweede.
Ik
geloof niet in peperdure topwijnen. De grootste verrassing zit ‘em vaak in een
onverwacht juweeltje. Die voor de prijs van een snoepketting.
10: Dure flessen voor speciale momenten of gaan die open als
het jou uitkomt.? Wat wordt er dadelijk ontkurkt??
Dure
flessen zijn voor een bijzonder moment met vrienden en familie of voor een
ontspannen zaterdagavond bij de houtkachel. Op een doordeweekse dag drink ik
meer casual. Vanavond een Refosco van Pradio. Al kan het zijn dat ik straks alweer wat
anders heb bedacht…
Rienk, bedankt voor je spontane en inspirerende bijdrage aan `De Tien`.













