De Tien - Deel 6 - Rienk Wopereis van Vinoblog.nl

`De Tien` is een interview reeks van 10 willekeurige vragen aan wijnliefhebbers van allerlei aard. In mijn zesde aflevering deze keer mede #twitterruil-deelnemer  Rienk Wopereis, auteur van wijnweblog Vinoblog.nl
Al eerder lazen jullie een verslag op mijn blog over een wijn die Rienk me liet toekomen in het kader van #twitterruil, de Sauvignog blanc uit Tjechie.


Hij maakte ruim vijf jaar geleden kennis met wijn in Piemonte. Lees zijn wijnverhaal

Soms heb je dat. Je proeft en weet gelijk: dit is lekker, dit past bij mij. Dat had ik met Italiaanse wijn. Ik geloof dat het een barbera was, die mij een jaar of 5 geleden uitbundig toelachte. Inmiddels heeft mijn tong de vorm van de Italiaanse laars aangenomen en ligt mijn Zutphense kelder vol met wijn. Veel Italianen uiteraard, maar mijn liefhebberij gaat de hele wereld over. Altijd op zoek naar nieuwe geuren en smaken, biologische wijnen, druifje zus en druifje zo.

Omdat ik graag schrijf - ik werk als (bedrijfs)journalist/communicatieadviseur - ben ik krap twee jaar geleden een wijnblog begonnen. Vinoblog.nl is het verslag van mijn zintuigen. Ik proef plassen wijn. Daarnaast ga ik geregeld op pad - voor een bezoek aan een wijnproducent of een interview over een bepaald thema. Er valt zó veel te leren en ontdekken over wijn. Dat wil ik graag documenteren. En delen natuurlijk. Met iedereen.

1: Reizend door Europa bezoek ik steeds meer wijnregio`s  in Frankrijk, Duitsland en Italie. Welke  wijnregio heeft jou het meest verrast ?

Ik kan niet zeggen dat ik heel veel wijnregio’s heb bezocht. Althans, niet specifiek met de bestemming wijn. Er staan er evengoed nog genoeg op m’n lijstje (Bourgogne, Elzas, Alto Adige, Bierzo, Burgenland, Slovenië, etc.).

Piëmonte is een wijngebied waar ik graag kom. En welke wijnliefhebber niet?! Ik ben er nu al verschillende keren geweest, maar de gastvrijheid en gastronomie wennen nooit. Datzelfde geldt voor de wijnen: zoveel interessante druivensoorten, zoveel wijnen. Piëmonte blijft me verrassen. Afgelopen zomer heb ik weer allerlei nieuwe ontdekkingen gedaan: Ruchè, Grignolino, Arneis, Freisa, Albarossa, Caricalasino…

2: Mono-cepage of blend? Wit of rood?

Nee, ik ben geen purist op dit vlak.  Vaak kies ik voor een wijn gemaakt uit één druif, kenmerkend voor de streek, maar dat is geen wet van Meden en Perzen. Ik ben bijvoorbeeld ook gek op Rhône blends en cuvees van Franse druiven uit Noord-Italië.

Wel kies ik vaker voor rood, dan wit. Ik zie een lekker glas witte wijn vaak als opmaat voor een nóg lekkerder glas rood. Met bubbels heb ik van oudsher weinig. Ik heb er nog nooit (serieus, nog nooit!) één gedronken die een blijvende indruk op me heeft gemaakt.

3: Chardonnay uit de Bourgogne of uit Nieuw-Zeeland. Nieuwe wereld wijnen of toch maar klassiek Europa?

Ik ben er heilig van overtuigd dat een wijnliefhebber met gevorderde proefervaring automatisch een voorkeur ontwikkelt voor de klassieke Europese wijnlanden. Ik drink graag wijnen uit verre landen – zelfs Pinotage uit Zuid-Afrika en Carmenère uit Chili giet ik er met plezier in – maar er gaat níets boven een prachtig bedwelmende Nebbiolo of een fijnbesnaarde, naar anijs en venkel geurende witte Bourgogne.

4: Gert, Xavier, Lars, Onno,Robert,Harold, Cuno;  Allemaal wijn BN`ers  met een eigen visie op TV, boek(en) of columns.  Commerciele  jongens of juist boodschappers met een goed verhaal?

Het zijn allemaal wijnkenners van formaat, daar wil ik niets aan afdoen. De manier waarop ze die kennis delen, vind ik nog al eens twijfelachtig. Ze zijn meer een verlengstuk van de wijnindustrie, dan onafhankelijke journalisten. Dat is althans de bijsmaak die ik veel artikelen overhoud. De bekende wijngidsjes zijn daarom voor mij allang geen bron van inspiratie meer. Ik vind mijn inspiratie online, bij wijnmakers en wijnschrijvers die daar hun informatie (belangeloos) delen en natuurlijk het E-NOR-ME aanbod wijn dat via het internet te verkrijgen is.

5:Klimaatveranderingen; Wordt Nederlandse wijn de komende 10 jaar booming ?

Nederlandse wijn gaat de komende periode steeds lekkerder smaken, daar geloof  ik zeker in. Wat de rol van klimaatverandering is op dat proces, durf ik niet te voorspellen. De druivenstokken zullen in ieder geval ouderen en met de jaren steeds beter fruit geven. Daarnaast groeit ook de kennis van de Nederlandse wijnmakers. Dat móet zich uitbetalen in betere wijnen, misschien opgeteld met dat stukje opwarming van de aarde. En als Achterhoeker wil ik wat dat betreft vooral een lans breken voor de wijnen uit het oosten van het land!

 

6: Je bent in Toscane en Ik geef je 100 euro die je besteed aan wijn. 12 flesjes Chianti  of 2 supertoscanen?

Dan zeg ik: dank je voor dit joviale gebaar! Ik ga niet voor een flinke doos Chianti, eerder voor de Super Tuscans. Al vind ik die laatste een twijfelachtige categorie wijnen, waarbij de prijs-kwaliteitverhouding de afgelopen decennia helemaal uit z’n verband is gegroeid. Ben benieuwd naar de Rosso ‘Paleo’ (100% Cabernet Franc) van Le Macchiole  of de Flaccianello della Pieve (100% Sangiovese) van Fontodi. Jammer dat je beide flesjes voor 100 euro nét niet mag meenemen.

7: Onlangs  steeg het aantal DOCG`s  in Italie in 2 jaar tijd van 50 naar 73. Brunello en Barolo versus primitivo di Manduria en Asolo prosecco. Terecht of politieke keuzes?

Het blijven Italianen hè! Ik heb geen enkel vertrouwen in die regelgeving. Zou me ook niets verbazen als de regeles met voeten worden getreden. Dat hierbij politieke spelletjes worden gespeeld, lijkt me evident. Ze doen maar. Deze kwaliteitsaanduiding (DOCG, DOC of IGT) is nog nóóit van invloed geweest op mijn aankopen.

Overigens denk ik wel dat Primitivo di Manduria in handen van innovatieve, kwaliteitsgerichte producenten net zo’n grote wijn kan worden als Barolo.

8: Blind proeven blijft voor mij erg moeilijk. Een Linker oever wijn blijkt een goede Zuid-Amerikaan te zijn en de Gruner Veltliner beoordeel ik als een sauvignon.  Kenners wijten dit aan moderne vinificatietechnieken die er voor zorgen dat wijnen `eenheidsworst` worden. Wat vind jij? 

Mee eens.  Daarbij gaat het denk ik niet eens zozeer om de moderne vinificatietechnieken als wel om het delen van die technieken. Jonge wijnmakers zijn veel meer wereldburgers dan hun ouders en voorouders. Deze youngsters zijn nieuwsgierig, aangesloten op twitter, facebook, ze reizen en willen leren van anderen. Vroeger was dat niet of nauwelijks aan de orde. Niet zo lang geleden sprak ik de dochter van Marinella Camerani van het Venitiaanse wijnhuis Corte Sant’Alda. Zij vertelde dat oudere generaties wijnmakers niet eens wisten hoe de wijn van de buren smaakte. Laat staan dat ze wisten hoe de wijn werd gemaakt. Zo opzichelf en trots waren de wijnmakers toen. Trots zijn ze nog steeds, maar jonge wijnproducenten zijn leergieriger, misschien ook beter opgeleid en delen informatie. De keerzijde van die tendens is een bepaalde mate van eenheidsworst.

9: Spannend……Wat is de grootste wijn die je hebt gedronken of wacht die nog op je?

De grootste wijn die je kunt drinken ligt altijd op je te wachten. Anders is er natuurlijk niets meer aan. Ik verheug me vooral op twee barolo’s, de Cavallotto Barolo Riserva Bricco Boschis San Giuseppe 1997 en Domenico Clerico Barolo Ciaobot Mentin Ginestra 2006. Voor de eerste heb ik wat meer geduld nodig dan de tweede.

Ik geloof niet in peperdure topwijnen. De grootste verrassing zit ‘em vaak in een onverwacht juweeltje. Die voor de prijs van een snoepketting.  

10: Dure flessen voor speciale momenten of gaan die open als het jou uitkomt.? Wat wordt er dadelijk ontkurkt??

Dure flessen zijn voor een bijzonder moment met vrienden en familie of voor een ontspannen zaterdagavond bij de houtkachel. Op een doordeweekse dag drink ik meer casual. Vanavond een Refosco van Pradio.  Al kan het zijn dat ik straks alweer wat anders heb bedacht…

Rienk, bedankt voor je spontane en inspirerende bijdrage aan `De Tien`.