Mijn eerste blogpost van 2012; Voor een ieder de allerbeste wensen. Gezondheid, geluk, liefde en....................ok, I`ve got it: vooral lekkere wijn drinken!!
Wijnvrienden vragen dan aan me: "Wat was brekend of opvallend in 2011 ??
Om te beginnen het wijnjaar 2011; Hij begon veelbelovend met een vroeg en vooral warm voorjaar gevolgd met een te hete zomer met weinig neerslag. De oogst begon gemiddeld 3 weken eerder dan normaal en opbrengsten bleven laag. Over kwaliteit wordt nog niet gerept maar duidelijk is dat 2011 geen groots jaar wordt. Dit geld eigenlijk voor de gehele `oude wereld`.
In april bezochten we met wijnproefclup `Lanezrouge` de Bourgogne en was het bezoek aan Claude Dugat een hoogtepunt. Niet kopen maar wel proeven op vat van zijn meesterwerk de Griotte GC Chambertin.
Onze Europese tour krijgt dit jaar in April een vervolg als we Piemonte bezoeken en heerlijke barolo`s en barbaresco`s gaan proeven.
Nee, dan de classificatie update`s in Italie ; De stormvloed aan nieuwe promovendi werd ingezet halverwege 2010. In een kort tijdsbestek groeide het aantal DOCG`s, de hoogste classificatie waardering voor wijn in Italie, van 59 tot 73!! Respectievelijk 9 April, 10 Juni, 30 Juni, en 25 September postte ik over alweer een nieuwe update en dat geeft toch een rare bijsmaak. Grootheden met strenge regels en lange rijpingstijden zoals Brunello di Montalcino, Barolo en Barbaresco, Taurasi, Aglianico del Vulture, Vino Nobile, en Valtellina superiore worden gelijkgeschaald met oa Primitivo di Manduria, Val di Cornia, en Asolo prosecco....
Nou is het niet aan mij om te oordelen over wie wel en wie niet in deze lijst thuishoort maar de meerderheid van de nieuwelingen verdienen hun vernieuwde status meer op basis van naamsbescherming dan kwaliteitsverbetering! Terecht??
Natuurlijk, de proseccokloontjes rezen de pan uit en zelfs bij de Aldi waren bubbelblikjes in fancy verpakkingen te koop, maar de top prosecco is alleen te vinden op de `Cartizze` helling in Conegliano.
Vreemd zijn de laatste toetreders Val di Cornia en Suvereto in Toscane, die notabene gedomineerd worden met Franse rassen en dus niet typisch autochtoon zijn.
Terechte toetreders, mijns inziens, zijn Amarone di Valpolicella, Franciacorta, en Friuli Picolit. Echte kwaliteit ontstaan door vakmanschap van de wijnboer en zo hoort het.
Hopelijk luwt de DOCG storm in 2012 en worden nieuwe kandidaten kritisch beoordeeld op kwaliteit.Proost!
Pascal - allereerst ook de beste wensen richting Sittard. Met betrekking tot de DOCG's - er wordt vaak zeer lacherig gedaan over het niveau van de DOCG's, vooral door de Francofielen - terwijl dit in veel gevallen onterecht is. Wat mij echter interesseert is het volgende: op het moment dat een DOC tot DOCG gepromoveerd wordt, worden de eisen dan ook aangescherpt? Voorbeeld: Primitivo di Manduria, tot voor kort een DOC - in mijn optiek ook wel terecht - maar sinds oogstjaar 2011 een DOCG. Weet jij - of heb jij bronnen waarin het na te lezen valt - of er in vergelijking met de DOC-eisen nu ook lagere opbrengsten, kleinere gebieden, etc. gelden? Dat zou de stap tot DOCG namelijk nog kunnen rechtvaardigen, in plaats van dezelfde eisen behouden en zo slechts politiek-commercieel een slaatje slaan uit de nieuwe status. Groet, Jurgen
BeantwoordenVerwijderenJurgen. Dank voor je reactie.
BeantwoordenVerwijderenSpecifieke regelgeving betreffende promotie tot DOC(G)is er alleen op de website van de ICE info te vinden; http://www.italiaansewijnwijzer.nl/index.php?page=2
De geboden informatie lijkt me verouderd.
Ik probeer meer info te vinden.
Zoals ik al in mijn blogpost aangeef; Ik denk dat de nieuwelingen herkomstbescherming krijgen door DOCG te worden. Het goede voorbeeld is prosecco. Wat betreft regelgeving zal daar niet veel aan veranderen. In Conegliano en Valdobiaddene zijn er wel regels over max opbrengst per ha.
gr, Pascal
In de regio waar een bepaalde wijn gemaakt wordt moet eerst door het consortium van wijnboeren een overeenstemming worden bereikt over de voorwaarden voor een DOCG aanvraag.
BeantwoordenVerwijderenHet ministerie van landbouw bepaalt uiteindelijk of de kwalitatieve afspraken in voldoende mate onderscheidend zijn met de DOC afspraken. Ook moeten er al voldoende wijnboeren zijn die op die wijze een DOCG waardige wijn maken. Struikelpunt is vaak de maximale opbrengst per hectare en de verhouding van de diverse druivenrassen indien er sprake is van een blend. Zo heeft het voor de Amarone tot vorig jaar geduurd voordat er een DOCG status werd afgegeven, echter is deze wijn al decennialang een van de topwijnen van Italië. Soms worden ook politieke spelletjes gespeeld, zo was er amper een wijnboer te vinden die de Cerasuolo di Vittoria van Sicilia maakte toen deze een DOCG status kreeg. Sicilië is een van de grootste producenten van wijn, maar had nog geen DOCG wijn. Hier zouden politieke motieven meegespeeld hebben, maar te bewijzen valt dit natuurlijk niet.
De status DOCG geeft niet aan dat deze wijn op hetzelfde kwaliteitsniveau van b.v. een Barolo of Brunello staat. Dat is een veel voorkomend misverstand. Het zijn kwaliteitsnormen die t.o.v. de DOC wijn worden verhoogd.
Het is inderdaad jammer dat er zo snel zoveel wijnen naar een hoger niveau groeien. Dat geeft de discussie over Italiaanse toestanden weer voedingsbodem, maar laten we niet vergeten dat Italië veruit het land is met de meeste druivenrassen ter wereld en dus bij veel meer druivenrassen tot een topwijn kan groeien.
De opmerking dat er Franse rassen worden gebruikt in een DOCG wijn is maar hoe je het bekijkt. De Romeinen brachten de druif tot in Frankrijk en door het succes van de Fransen is vooral te danken aan het feit dat de Nederlanders (WIC en VOC) en Engelsen massaal hun wijn in Bordeaux kwamen kopen voor de reizen en op de terugreis voor de inheemse markt. (op de zeilschepen kom maar 3 weken water gedronken worden en daarna wijn en bier) Ja de Italianen hebben ook veel van de Fransen geleerd en andersom, dus een Merlot in een DOCG wijn moet kunnen en wordt ook al honderden jaren in Italië verbouwd.