maandag 29 juni 2009
Interview dagblad de Limburger
`Hier ITALIË, hier Manon en Pascal Meijers`
flessen trekken door Maarten van Laarhoven
Ooit was het leven van de wijnliefhebber tamelijk overzichtelijk. Er was immers weinig om je in te hoeven verdiepen. Je had Bordeaux,Bourgogne, Beaujolais (in de varianten primeur, tout court, envillages), Elzas en wat Côtes du Rhone. Eén keer per jaar, om vijf minuten over twaalf, dronk je een glas ‘echte’ champagne. En ach, dat de Châteauneuf-du-Pape uit het gelijknamige dorp in de Vaucluse een dijk van een wijn was; dat wist zelfs de grootste bierfanaat.
Je had - ook toen al - wijnen en wijntjes. De ‘vrolijke’ tafelwijntjes uit de STER-reclame - Caveau, drie flessen voor een tientje - kwamen ‘uit de kelders van Verbunt’. Vrijwel al het andere kwam uit Frankrijk.Spanje speelde met de dood van dictator Franco vers in het geheugen nog nauwelijks een rol - al was de Nederlandse markt voor inferieure sherry machtig groot. Italië werd - niet geheel ten onrechte - vereenzelvigd met il fiasco, de bekende rieten mandfles uit Chianti. En dat Duitsland aanzienlijk meer te bieden had dan plakkerig zoet in wanstaltige glazen met een dikke groene voet, dat wist alleen de echte kenner.
De NieuweWereld was nog in geen velden of wegen te bekennen. Zuid-Afrika werd geboycot. Het zuiden van Amerika zuchtte onder wrede junta’s en in Australië en Nieuw-Zeeland stond de moderne wijnbouw nog in de kinderschoenen. Dus was het Frankrijk alles wat de klok sloeg. Jan
Brusse, een nationale held vanwege zijn AVRO-programma Hier Parijs, hier Jan Brusse, componeerde in opdracht van Albert Heijn het boekje `Een ontdekkingsreis door het land van de wijn. Het schattige werkje boordevol idyllische plaatjes werd cadeau gegeven bij aankoop van een zestal eenvoudige wijnen waarvan vrijwel niemand destijds had gehoord. Een Cheverny bijvoorbeeld uit de Loire-vallei (destijds nog VDQS), een Côtes du Luberon (Provence) en een Collioure uit het gelijknamige havenstadje nabij Perpignan. Geen toppers dus, al herinner ik me dat ik ze als tiener en beginnend wijnfanaat bijzonder smakelijk vond. En met mij vele tienduizenden Nederlanders. Niet uit te sluiten valt dat de prachtige verhalen die Jan Brusse erbij vertelde, de echte smaakmakers waren. De zielloze vijf-eurogidsjes die tegenwoordig de markt bepalen vervullen je in dat opzicht bijna van weemoed. Nooit is er zo onzinnig over wijn geschreven als in onze tijd. Vooraanstaande wijnschrijvers verkopen hun ziel aan de duivel en pimpen- op papier - doorsnee wijntjes op tot ware kelderschatten. Kreten als ‘Speciaal voor u geselecteerd’, ‘Nu of nooit’ en ‘Een topwijn voorslechts 4,95 die niet in uw wijnkelder mag ontbreken’ zijn aan de orde van de dag. De advertentie voor de ‘sprankelende Italiaanse Prosecco Rosé’ die in kranten werd aangekondigd
als ‘de grote wijnsensatie van 2009’, sloeg werkelijk alles. Maar er is nog hoop. Naast de wijnhandelaren die wél eerlijke informatie geven over hun product, zijner op de Nederlandse markt honderden kleine importeurs actief. Zij gaan op zoek naar mooie wijnen die zij zelf lekker vinden en delenhun vondsten met anderen.
Verpleegkundige Pascal Meijers uit Sittard is zo’n kleine importeur. Samen met zijn zus Manon is hij eigenaar van het op Italië gestoelde wijnbedrijfje Ombrerosse. De onderneming bestaat sinds 2006. Ombrerosse is eigenlijk de naam van een restaurantje in de Noord-Italiaanse stad Treviso. De vrolijke gastheervan de trattoria schenktslechts wijnen die hij zelf lekker vindt, en laat dat laatste nou net de filosofie achter het internetbedrijfje van broer en zus Meijers zijn.
Hoewel de opzet van wijnhandel Ombrerosse nog kleinschalig is, kan met 80 etiketten en omen nabijde vijfhonderd vaste klanten, inmiddelsgesproken van een kleinsucces.
Manon - zij werkte twintig jaar in de Italiaanse modebranche - neemt de zakelijke kant voor haar rekening. Vanuit haar woonplaats Hilversum,onderhoudt ze een directetransportlijn met Verona, zodat bestelde wijnen snel geleverd kunnenworden. De wijnselectie doen ze samen.
Niets is immers leuker dan met de Gambero Rosso (de ItaliaanseGuide Hachette) onder de arm
wijnboeren af te gaan, en met ze tepraten, te eten en te filosoferen, zegt Pascal, die zijn wijnwederwaardighedenbeschrijft in een wijnblog (www.ombrerosseblog.com).
Zijn doel? Mensen kennis laten maken met Italiaanse wijnhuizen die in Nederland nog nauwelijks bekendzijn, in de hoop dat ze evengepassioneerd raken als hijzelf. Ook al verkoopt hij zijn wijnen via internet; zelf proeven is een must,vindt hij. Begonnen in het noorden van Italië, breidt Ombrerosse zijn aanbod steeds verder uit richting het zuiden van de laars. Piemonte, Veneto,
Friuli., Toscane en Umbrië, zitten inmiddels al ruimschoots in het pakket. Lazio, de Marken en Sicilie, volgen als het goed is binnenkort.
Een van de wijnen waar broer enzus Meijers razend trots op zijn, is de witte Le Grance (Sant’Antimo DOC) van het vooraanstaande brunellohuis Tenuta Caparzo. Dit wijngoed bestaat ruim dertig jaar en wordt alom gerekend tot de betere bezittingen van Toscane.
Sant’Antimo DOC (hij is er in zowelrood als wit) wordt net als de wereldberoemde brunello’s gemaakt in de buurt van het hooggelegen dorpje Montalcino. Anders dan de Brunello di Montalcino, die- als alles netjes volgens de regels verloopt - uitsluitend gemaakt is van de brunellodruif (de locale variantvan de sangiovese), wordt Sant’Antimo gevinifieerd met druiven
die oorspronkelijk van elders komen. Caparzo maakt hem van 70 procent chardonnay, 20 procent sauvignon blanc en 10 procent gewurztraminer. Geen alledaagse assemblage dus.
Le Grance (12,50 euro), is een wijn met een grote complexiteit. Ergens roept hij associaties
op met een Meursault, wat natuurlijk deels komt door de chardonnaydruif, maar wellicht ookdoor een zorgvuldig houtgebruik.
Een heerlijk geurend glas vol gekonfijt tropisch fruit. Manon en Pascal laten hem graag aan u proeven. Zehebben hem immers niet voor niets ‘speciaal voor u geselecteerd’.
( Bron: Dagblad de Limburger, Auteur: Maarten van Laarhoven )
www.ombrerosse.nl
www.ombrerosseblog.com
maandag 22 juni 2009
de wijnliefhebber naar de bergen

vrijdag 19 juni 2009
Proeven en "smullen"
maandag 15 juni 2009
Grappa
Conegliano ( Treviso ).
vrijdag 12 juni 2009
Wijnnieuws deel 1

MeMo2, una’agenzia di ricerca indipendente e specializzata in crossmedia ha fatto ricerca su cosa beve o ha intenzione di bere
I nostri “capi”di Bruxelles e Strasburgo hanno recentemente hanno avuto un’idea meravigliosa : mischiare vino bianco e rosso per fare rosé. Non tutti sanno che la produzione di il rosé richiede cura e capacitá dal produttore . il colore rosé arriva dal contatto di alcune ore del mosto ( le bucce ) con il succo ( nel fare il vino rosso questa procedura é di circa 2 settimane). Il mischiare di succo bianco e rosso trapassa ogni ragione e ogni legge vinicola europea ed i “regenti di Bruxelles”hanno trovato enormi prosteste da tutti i paesi di produzione. Per fortuna si sono resi conto della assurditá di questa proposta ed é silenziosamente finito nel cestino. Reazione del ministro dell’agricoltura Italiano: ”We are glad to hear that Brussels has given up plans to authorise the blending of red and white wines to produce rosé wine,” Italian Agriculture Minister Luca Zaia said on hearing of the decision by European Farm Commissioner Mariann Fischer Boel. ”This is the
”The reversal of a reform proposal, which would have marked the end of a product rich in history and quality like that of rosé wine, was made possible above all thanks to a concerted effort by Italy and France, two nations united by a common passion for wine and the culture which surrounds it,” Zaia said. ( vinowire )
woensdag 10 juni 2009
NIEUWSBRIEF Juni- Juli 2009 – PUGLIA



Met hopelijk veel zon in het verschiet en de vakanties die al druk gepland worden nodigen we jullie uit om lekker een fris en fruitig rosé wijntje te drinken, of wat dachten jullie van de zuidelijke heerlijke licht zilte wijnen uit Puglia?
Zoals we in de afgelopen nieuwsbrief al zeiden zal OMBREROSSE zich dit jaar richten op midden en zuid Italië. De gebieden die de komende maanden zullen worden gepresenteerd, bieden elk op hun eigen wijze kwaliteitswijnen, waarbij de kracht vaak ligt in de individuele en professionele, maar ook soms eigenwijze aanpak van de wijnmakers.
Deze maand introduceren we Villa Schinosa .Dit wijngoed ligt in Puglia, in de buurt van Trani en de eigenaar, Don Ferdinando Capece Minutolo dei Duchi di San Valentino runt het samen met zijn vrouw en zoon.Zoals de naam al laat raden is dit een oude adellijke familie uit Puglia en de antieke roots wegen zwaar op in combinatie met de moderne technieken die de jongere generaties de laatste jaren hebben geïntroduceerd.
Eeuwen oude olijfbomen, kersenbomen en amandelbomen wisselen het landschap af met de wijngaarden en daar midden in ligt de antieke “Masseria” van de familie. Men kan hier prachtige agriturismo vakanties beleven.
Verder nodigen we iedereen uit om op 4 juli aanstaande deel te nemen aan de proeverij van OMBREROSSE in Limburg. ( Sittard) Graag wel even van te voren inschrijven: pascal@ombrerosse.nl
zondag 7 juni 2009
Barriques; Voor - en tegenstanders

Negli anni passati l’influenza del barrique veniva fortemente “sponsorizzato”sopratutto dai fan di Robert Parker. Vini forti con tanti tannini.Questo ha causato una “globalizazzione del gusto” dei vini . Tutti i vini si somigliano causato dalle influenze delle barrique nuove che nascondevano i tipici profumi di uva e di terroir.
Il Barolo ed il brunello veniva tradizionamente messo su `botti`; grandi botti della Slovenia di grandezze diversi, fino migliaie di litri. Il ritorno di questi botti ha anche a che fare con la crisi economica . Spesso volentieri i producenti usano barrique di 1 a 3 anni o ritornano del tutto alla botti grandi.
Franco Zilliani ( giornalista italiano ) scrive:
" A more mature and informed use of barriques was clearly evident. The barrels used were perhaps not always new (the economic crisis has also slowed the purchase of new barrels), and often third- and fourth-passage casks. The selection of wood seemed to have been toasted in a more relaxed fashion and even producers whom you would have thought lifetime modernists have embraced the healthy and increasingly popular habit of using larger casks, including tonneau and especially botti that can hold between 15 and 30 hectoliters (made from Slavonian and French oak). This is due to the fact that there is a growing number of consumers who prefer wines that smell like Nebbiolo and not like the forests of the Massif Central ".
This state of things reveals that producers have begun to pay heed to the elements that should have always played a starring role in their wines: the land, the terroir, the vineyard with all of its “attributes,” not to mention careful vineyard management, elements that make all the différence. ( bron: vinowire )
sti contro tradizionalisti. Forza verso souplesse .
Fare il vino con grande cisterne di accaio inox con fermentazione a temperatura controlata hanno dato un grande stimolo di qualitá .
Lasciamo che le propietá dell’uva e dei producenti fanno la differenza e non le varietá di legno!
dinsdag 2 juni 2009
Friuli-Venezia Giulia

Voor veel Nederlanders een onbekende provincie in Italie. Friuli ligt geheel Noordoostelijk tegen de Oostenrijks-Sloveense grens, met als hoofdstad Udine. Dagli anni 70-80, i vini del Friuli sono in forte crescita e chi ama il vino sa che il Friuli sta per vino bianco.
Una lista impressionante di razze autochtone vengono da qui:
(tocai) Friulano, ribolla, malvasia, verduzzo, picolit, refosco, schiopettino e pignolo. Le razze d’importazione sono pinot binaco, pinot grigio, chardonnay e Muller Thurgau. Per i rossi sono sopratutto le razze francesi : Pinot nero, cabernet e merlot.
L’uva piú importante nel Friuli comunque é il Tocai e giusto quel nome non puó piú essere usato dal 2007. Ora viene chiamato `friulano`. L’ungaria ha combatutto per anni per avere l’esclusiva del nome “Tokaj`, il vino dolce che non é neanche fatto dell’ uva tocai ma dell’ uva Furmint!
Comunque, storicamente il nome Tokaj dell’Ungaria esisteva molto piú a lungo del nome Tocai in Friuli e anche nell’Alsazia hanno dovuto cambiare il nome `tokay pinot gris`. Qui peró la parola Tokay era puramente un’ aggiuntivo al nome del Pinot Gris.
Per ritornare al “Friulano” posso dirVi che é un bellisssimo bianco , pieno di frutta e morbidi acidi , ideale insieme ai tanti piatti di pesce o anche, come si usa fare nel Friuli, come aperitivo.
Il Friuli conosce tanti D.O.C. e solo un D.O.C.G.: Il Picolit . Picolit vuol dire piccolo in dialetto friulano . Piccolo, non per la forma dell’ uva ma per la magra raccolta per pianta. Il Picolit viene vendemmiato nell’ultima decade di ottobre e messo per intero su stuoie di canne per 2-3 mesi. In Febraio, quando l’uva si é seccato del tutto. Dopo la fermentazione il vino viene messo in piccole botti di rovere a riposare per lungo tempo.
Chi ha mai bevuto il Picolit si ricorderá un carattere nobile e dolce, pieno di profumi e gusto di pesca, albicocca e pera.
Ombrerosse vende Picolit, verduzzo, friulano, pinot grigio en pinot blanc di Claudio e Livio Buiatti. Anche dal verduzzo viene fatto anche una versione di vino dolce da dessert chiamato Momon d`Aur.
Il prossimo 4 luglio durante la grande degustazione di Ombrerosse saranno presentati sia il Friulano che il Picolit, tra gli altri vini.



